Dag 1 Achel - Winterberg (275 km)
And we're off! De eerste vakantiekilometers zijn gereden. Vandaag een relatief korte route naar Niedersfeld een deelgemeente van Winterberg, maar we hebben toch gekozen om die over de snelweg te doen. Er komen immers nog genoeg toeristische routes/kilometers aan.
Net zoals vorig jaar heb ik Maurice opgepikt in Venlo en van daaruit door naar het hotel. Wat wel nieuw is dit jaar is mijn motor een ook Maurice heeft zich na de vorige vakantie een andere motor aangeschaft.
Tot hier toe nog zeer tevreden over de aankoop van mijn nieuwe Kawasaki Versys. Zowel op de autoweg als in de eerste haarspeldbochten een plezier om mee te rijden. Ook Maurice is nog zeer te spreken over zijn BMW XR. Hopelijk kunnen we dat zo houden. :-)
Daarnet kwamen de andere groepsleden binnengerold. In totaal zijn we met 30 personen. Het zal een heel gedoe worden voor Oene om dat in goede banen te leiden. Het was in elk geval al een fijne kennismaking met de nieuwe mensen. Er zaten een aantal 'oude' bekende tussen die vorig jaar mee naar Sint-Petersburg zijn geweest.
Vandaag nog geen foto's of filmpjes. Duitse autostrade is dan ook niet zo spectaculaire. Tot morgen!!
Dag 2: Niedersfeld - Hallstadt (375 km)
Vandaag stond er een verbindingsroute op het programma. 350km was het plan, maar door wegenwerken zijn het er 375 geworden. S'morgens was het een hoop gedoe om de route aan te houden en volgende omleiding na omleiding. Gelukkig kwamen we er toch nog redelijk goed uit. Om 16u reden we de garage van het hotel binnen.
Morgen weer een dag zonder echte bezienswaardigheden, maar de camera ligt aan de lader. Als alles lukt komen er morgen toch wat filmpjes van de mooie slingerwegen.
Het motorrijden is alvast goed. Het weer en de sfeer kunnen bijna niet beter, dus alles dik oké hier :-)
Dag 3: Hallstadt - Salzburg (380km)
Ook vandaag hebben we weer een verbindingsroute gereden. Vanmorgen nog vertrokken in Hallstadt om 380 km verder in Oostenrijk te eindigen. Overdag temperaturen tot 33° en dus eigenlijk te warm om met een helm en pak aan zoveel kilometers af te leggen. Maar we moeten in Kroatië en Bosnië geraken.
Gelukkig ging alles redelijk vlot. Het Duitse Sauerland is wel heel mooi om met de motor te rijden. Lange slingerwegen waar je 100 km/h mag rijden afgewisseld met oude en pittoreske dorpen. Op die manier hadden we tegen de middag al meer als de helft afgelegd.
Naarmate we Oostenrijk naderde werd het qua rijden iets minder interessant. Morgen zou dat ruimschoots goedgemaakt moeten worden met een rit door de Alpen.
Vanavond is het de bedoeling om nog een korte wandeling te maken naar de historische binnenstad van Salzburg. Hopelijk laat het weer het toe. Daarstraks zijn we namelijk binnengekomen met een paar druppels regen en een donderslag.
Je kan ook een aantal filmpjes vinden van vandaag bij de video's zodat je toch een korte indruk krijgt van het rijden.
Jammer genoeg hebben we ook al 2 schadegevallen. Daarjuist is er een kleine aanrijding gebeurd met Jaap. Gelukkig met een klein beetje blikschade. Hopelijk gaat hij de vakantie kunnen verderzetten . Wim zijn oude Moto Guzzi heeft het begeven en kan niet meer gerepareerd worden. Het is nog niet zeker als en of hij nog kan aansluiten.
Hopelijk hebben we nu alle pech achter de rug en zijn de komende dagen incidentloos en iets mooier om te rijden.
Dag 4: Salzburg - Ljubljana (305 km)
Vandaag stond er iets anders op het programma dan de verbindingsroutes van de afgelopen 2 dagen. 298 km puur motorplezier door de Oostenrijkse Alpen richting Slovenië.
We vertrokken deze morgen dan ook onder een stralende zon. Doordat we wat hoger in de bergen zaten was de temperatuur een aangename 20 à 25°. De passen door de skigebieden waren GEWELDIG!! Ik moet nog kijken wat de vangst op de camera is, maar ik hoop jullie een kort stukje mee te kunnen geven.
Aangezien we er voor gekozen hadden om niet over de Gross Glockner te rijden, hadden we vandaag een korte route en dus ook alle tijd om onderweg wat stops in te lassen en toch nog vlot op tijd in het hotel aan te komen.
Jammer genoeg liep de temperatuur in Slovenië al weer snel op tot een gloedhete 36°. Op nog geen kilometer voor het hotel waren ze dan ook nog eens aan de weg aant werken waardoor we wel 20 minuten in de volle zon naar ons hotel hebben moeten zoeken. Ach ja, we zijn er geraakt en na een douche en een pintje is het alweer snel vergeten.
Het filmpje van het Sauerland staat nu ook online. Gisteren wilde het maar niet lukken. Er staan nu ook wat foto's op van de wandeling door Salzburg. Veel kijkplezier!
Dag 5: Ljubljana - Buzet (315 km)
Alweer een lange dag er op zitten. We zijn eindelijk aangekomen in Kroatië. Toch een beetje het hoofddoel van de reis. Hier gaan we nu de komende 3 dagen rondrijden en dingen bezichtigen.
Vandaag was het weer werken geblazen. Zowel het eerste stukje in Slovenië als het stuk in Kroatië zat vol bergen en bochten. Hoewel de route maar 300 km was op de gps, stond er toch een reistijd van 7u tegenover. Op het einde kwamen echt op 'geitenpaden' terecht. Overal grind op de weg en zo smal dat een auto en een motor elkaar maar net konden kruisen. Het venijn zat hem dus echt wel in de staart vandaag. Ook vandaag heb ik de camera weer goed zijn werk laten doen. Ik hoop de foto's en de filmpjes van deze dagen nog eens online te zetten, maar daar heb ik voorlopig gewoon geen tijd voor.
Morgen is er weer een toer van 360km gepland en in de voormiddag gaan we de eilanden voor de kust van Kroatië bezoeken en daarna de eerste 300 km van de kustweg doen.
Ik denk dat ik nu wel kan zeggen dat ik een goeie aankoop heb gedaan met mijn Kawasaki Versys. Het is de afgelopen dagen gewoon heerlijk rijden geweest. Hopelijk komen we ook nog de komende dagen zonder stukken en ongelukken door.
Op naar een nieuw avontuur morgen!!
Dag 6: Buzet - Biograd Na Moru (354 km)
Vandaag hebben we eilandjes gehopt. Vanmorgen in Buzet vertrokken en na 50km konden we het veerpont op naar het eiland Cres. Na een korte rondrit moesten we opnieuw een pont op naar het eiland KRK. Van daaruit konden we via een brug terug naar het vaste land. De uitzichten op de eilanden waren fenomenaal. De prachtige natuur, het helblauwe water. Het zijn echte vakantietaferelen.
Na de eilandjes moesten we nog 250km rijden. Dat verliep via de kustweg. (In totaal is die 600km lang. Morgen staat de rest van de weg gepland). En ook daar is het prima rijden. De rotsachtige kust zorgt voor mooie landschappen links van je terwijl de zee je de hele rit gezelschap houdt aan de rechterkant. De prima wegen en het schitterende weer (34°) maken het geheel compleet.
Na een lange dag van 10 uur kwamen we moe maar voldaan aan bij ons hotelletje. Het avondeten en de pintjes zijn alweer binnen. Morgen gaan we nog eens vroeg vertrekken zodat we hopelijk goed op tijd aankomen. Zondag krijgen we een welverdiende rustdag in Dubrovnik.
Dag 7 Biograd Na Moru - Dubrovnik
Zoals gezegd stonden vandaag de resterende kilometers van de Kroatische kustweg op het programma. Uiteindelijk zijn het 354 km slingerende kilometers geworden. Op zich al vermoeiend, maar de hitte speelt echt een bepalende factor. Op een gegeven moment gaf de teller op de motor 38*C aan. Je begint te zweten op plaatsen waarvan je niet eens wist dat die konden zweten. Gelukkig hebben we morgen een rustdag.
Ook wel speciaal was het korte stukje Bosnië dat we hebben meegepikt. In een speciaal verdrag tussen Kroatië en Bosnië werd bepaald dat Bosnië ook een stukje kust kreeg. Dus hebben ze een klein stukje van 10km kust aan Bosnië gegeven. Zodoende passeer je op weg naar Dubrovnik eerst een keer de grens om 10 minuten later weer een grenscontrole te passeren terug Kroatië in.
Nu zitten we in een soort vakantiepark. We hebben een kamertje gekregen in een appartementsblok vlak aan de kust met uitzicht op zee. Hoewel de accommodatie zijn beste jaren al gehad heeft is het zeker niet slecht. Ik ben al heel blij dat de airco werkt. Jammer genoeg wil de wifi niet mee. Daardoor kan ik mijn verhaal pas 2 dagen na datum publiceren. Nu genieten van een pintje op het terras en hopen op een koel zeebriesje (nvdr dat er nooit is gekomen :-))
Dag 8: Dubrovnik
Geen motor onder ons gat en geen gedoe met de koffers. Na 6 dagen rijden is het toch weer wat onwennig om te ontbijten in korte broek en sportsloefkes. Wat niet veranderd is, is de temperatuur. 9u smorgens en al 28°. Maar we gaan niet klagen, want regen is ook niets.
Vandaag gaan we een bezoekje brengen aan het oude Dubrovnik. Een oude ommuurde stad die door de oorlog deels verwoest is geweest, maar daarna in zijn oude glorie werd hersteld.
Na een korte busrit hebben we een rondwandeling gedaan over de oude stadsmuur en wat plaatjes geschoten van de stad. Daarna de (bijna) verplicht souveniersshops gepasseerd en wat gegeten bij een restaurantje met uitzicht op de haven. (Wat hebben we het toch slecht.)
Om 15u bracht de bus ons terug zodat we nog voldoende tijd hadden om een uurtje in het zwembad te plonzen. Heerlijk was dat!!
Morgen is het weer voor even gedaan met de rust, want dan gaan we echt Bosnië in op weg naar Sarajevo.
Dag 9: Dubrovnik - Sarajeva (322 km)
Gedaan met de rust. Na een verkwikkend ontbijt met uitzicht op de Riviera was het terug op het stalen ros op. 12km na vertrek kwamen we aan bij de Bosnisch-Kroatische grens. Na een controle van het paspoort en de motorpapieren kreeg ik een mooie stempel en konden we de weg verder zetten naar Sarajevo. Alleen jammer dat het een uur moest duren vooraleer het onze beurt was bij het douanehokje.
Hoewel het 320 km waren stonden er toch 3 bezienswaardigheden op de route. Namelijk een waterval, middeleeuws stadje en de brug van Mostar. Bij de waterval hadden we pech. We mochten met de motor niet tot bij de waterval rijden en al wandelend in het motorpak is er gewoon geen beginnen aan bij 32°. Het werd dus een fotootje van ver. Ook het middeleeuwse stadje hebben we in de vlucht gezien. Door het uur tijdsverlies aan de douane en de warmte hebben we ook dit maar in de vlucht gezien. We zijn wel even gestopt in het oude stadscentrum van Mostar om een foto/filmpje van de brug te maken.
Om 17u kwamen we aan in het Ter Hills Hotel in Sarajevo. Ook in Bosnië is de omgeving geweldig om te zien. We hebben bijna de hele middag langs een rivier gereden met aan beide zijden prachtige rotspartijen en/of vergezichten. De wegen zijn iets minder straks als Kroatië, maar motorrijden is ook hier een plezier.
Voor morgen mochten we kiezen. Een deel van de groep gaat Srebrenica bezoeken. Vooral de Nederlanders (de rest van de groep dus) hebben daar een bijzondere band mee. In 1995 heeft daar een genocide plaatsgevonden waar 7000 Moslimjongens en -mannen de dood vonden terwijl 400 Nederlandse militairen daar toen toezicht moesten houden.
Toch hebben Maurice en ik besloten om het plaatsje niet te bezoeken en eens goed uit te rusten voor we aan de terugreis beginnen. We gaan 's avonds wel nog de Turkse Markt bezoeken in het centrum van Sarajevo. Dat zou ook echt de moeite zijn, want er staan een aantal evenementen gepland.
Ik wil jullie ook nog graag 2 video's van vandaag meegeven. Blijkbaar heb ik het maximum van mijn blog bereikt. Dus doe ik het maar met een link naar Dropbox.
1. Film van een stuk zandpad. Oene had net over de grens met Bosnië een prachtig zandpad van 4km in de route voorzien. We hebben al onze offroadskills moeten bovenhalen om die gedrochten van 300 kilo op de wielen te houden.
2. Filmpje van de bekende Brug in Mostar.
Dag 10: Sarajevo/Srebrenica
Vandaag een echte rustdag gehad. Voor degene die wilde was er een uitstap naar Srebrenica gepland, maar zoals ik gisteren al zei hebben Maurice en ik er voor gekozen om die niet mee te doen.
Normaal zouden we deze avond naar de Turkse markt gaan in het centrum van Sarajevo. Jammer genoeg heeft een fikse stortbui met hagel en onweer daar anders over beslist.
Gelukkig zijn we deze morgen wel nog gaan zwemmen in subtropisch zwembad van ons hotel, maar voor de rest zal het niet veel soeps zijn vandaag.
Morgen begint de terugreis. De volgende stop is terug in Kroatië en we gaan dan ook nog de Plitvicemeren bekijken onderweg. Hopelijk doen ze niet meer zo moeilijk aan de grens en verliezen we niet te veel tijd.
Dag 11: Sarajevo - Plitvica (316 km)
Vandaag zijn we al begonnen aan de terugrit. Vanuit Sarajevo zijn we nu terug in Kroatië aanbeland. Het is toch wel weer een bijzondere rit geworden. De eerste 75km was dorp in en dorp uit. Door het vele verkeer schoot het dan ook niet echt op. Ik was dan ook blij dat we daarna de bergen in trokken.
Maar die blijdschap was eerder van korte duur. De gps stuurde ons boven op de berg een onverhard stuk weg op. Zowel Maurice als ik zeiden: 'mwa dat zal nog wel meevallen'. Uiteindelijk bleken het 10 volle kilometers stenen, grind en modder te zijn. Gelukkig was het allemaal nog wel te doen, maar het was toch eerder met een bang hartje op het moment zelf.
Gelukkig zijn er geen accidenten gebeurd of hebben we geen stukken gemaakt. Dus achteraf weer een mooi verhaal bij de dagelijkse pintjes.
Voor de rest was de route prima te rijden en konden we de vaart er goed in houden. Tot aan de grens. Het aanschuiven duurde weer een uur. Helemaal jammer is dat als je ook nog naar de laatste bezienswaardigheid wil gaan kijken.
De Plitvice Meren zijn toch zeker de moeite om te bezoeken als je in Kroatië bent. We hebben er een 90 minuten rond gelopen en genoten van de mooie natuur en de watervallen. (kijk ook zeker de foto's)
Dag 12: Plitvica - Graz (377 km)
Toen Maurice en ik deze morgen de ontbijtzaal binnenwandelde kwamen we de rest van de groep tegen. Ze waren al allemaal klaar om aan de lange rit van vandaag te beginnen.
We waren toch wel even verrast daardoor. Om 8u10 stonden onze motoren nog als enige op de parking. Ach ja, dat halen we wel in. :-) :-)
We vertrokken onder een stralend zonnetje en een graad of 20 in Plitvicka. De eerste 50km was weer wat kabbelen doorheen de dorpjes op een veel te drukke doordeweekse dag., Daarna werden we gelukkig weggeleid van de drukke weg en konden we er een goed tempo op nahouden op de heerlijk rustige secundaire wegen. Na 100km staken we de grens met Slolvenië over. Dat duurde gelukkig een stuk minder lang dan de afgelopen dagen.
In Slovenië werden we ook deze keer weer getrakteerd op prachtige routes. Geen 100m rechtdoor, berg op, berg af en geen kat op de weg. Het was bij momenten puur genieten. Maar aan alle mooie verhaaltjes komt een einde. De laatste 50km reden we Oostenrijk binnen en moeten we op weg naar het Stoiser Hotel in Graz. Gelukkig ging ook dat allemaal heel vlot. Hoewel we 377 km bij elkaar hebben gespaard vandaag, ging het allemaal heel vlot. Om 16u50 stonden we op de parking.
De bezienswaardigheden zijn inmiddels allemaal achter de rug. Dus veel foto's of filmpjes moet je niet meer verwachten. Deze laatste dagen zijn gewoon routes op weg terug naar de stal. Wat niet wil zeggen dat ik er niet van geniet. Ik heb echt een prima tijd en ook de sfeer in de groep is heel erg goed. Dat merk je wel de gezellige groepsterrasjes die elke avond na aankomst op het programma staan.
Morgen een kortere route richting Passau (320 km), maar dat is om ons te sparen voor de 2 laatste mastodonten. (390 richting Masserberg en 500+ naar huis).
Vandaag neemt Leni afscheid van de groep. Zij gaat nog een aantal dagen wandelen in het Tatra gebergte in Polen en vergezelt ons dus niet meer naar Duitsland.
Dat waren alle nieuwtjes van vandaag weer. Tot morgen!
Dag 13: Graz - Passau (322 km)
oals gezegd hadden we vandaag een kortere rit. We zijn net de grens met Duitsland overgestoken en zitten nu in Passau op 322km rijden van Graz.
Vandaag niet zoveel speciale dingen gezien, maar er zaten toch wel mooie stukken in. We hadden voldoende tijd voor een paar pauzes. Kopje koffie om 10u, een kop soep tijdens de middag en (kort) terrasje in de namiddag. Om 15u45 kwamen we (bijna gelijktijdig met de rest van de groep) aan in het Weisser Hase Hotel.
De weergoden blijven ons nog steeds goed gezind. Temperaturen tussen de 25 en 28 graden zorgen voor aangename ritten.
Morgen nog een laatste lange vakantierit (390km) naar Masserberg. Ze voorspellen ook iets minder goed weer, maar gelukkig nog wel droog.
Dag 14: Passau - Masserberg (427 km)
De laatste vakantierit is een hele lange geworden. We waren deze morgen weer als laatste weg aan het hotel, maar meestal halen we dat tijdens de dag wel in.
Vandaag is dat jammer genoeg niet gelukt. We kregen een paar omleidingen te verduren. Het had vaak heel wat voeten in de aarde voor we terug op de route zaten. Door een stom toeval kwam Maurice ook nog bijna zonder benzine te zitten. Ook daarvoor hebben we een dikke 10km moeten omrijden. De prijs die je betaalt voor 160pk en quickshift ;-)
Uiteindelijk waren we nog om 17u in het hotel. Dus op zich geen probleem, maar als de rit niet lekker loopt, gaat de goesting een beetje over. Spijtig genoeg is ook het hotel geen topper. Hoewel de kamer schoon is, oogt het allemaal wat troosteloos. Ach ja. We kunnen toch nog een pintje krijgen voor het eten en na het eten gaat de bar opnieuw open. We gaan er nog een gezellige avond van maken.
Morgen naar huis. 560km uitwapperen over de autosnelweg. We gaan weer blij zijn als we thuis zijn.
Dag 15: Masserberg - Achel (616 km)
En ja hoor. Ook deze morgen zijn we als laatste vertrokken aan het hotel. Gelukkig was het voor ons nog niet te ver. Er waren mensen in de groep die over de 700km voor de kiezen hadden.
Het afscheid nemen verliep een beetje chaotisch omdat de rest besloten had om erg vroeg te vertrekken.
De eerste kilometers verliepen rustig en vlot. Toen besloten de Duitse wegenwerkers om een deel van de 45 richting Dortmund af te sluiten en geen wegomlegging te voorzien. Een heel uur hebben we moeten zoeken om terug op de juiste route te geraken. Gisteren had de Tomtom nog een paar keer mooi de oplossing gebracht, maar vandaag was hij waardeloos bij die wegenwerken. Gelukkig kon Maurice uiteindelijk de oplossing vinden.
Daarna verliep alles weer redelijk vlot en konden Marucie en ik rond 17u afscheid nemen in Roermond. Om 17u30 heb ik de motor op de stoep neer gezet. 4737,0 km is de totale gereden afstand van deze vakantie.
We kunnen terugblikken op een hete en vermoeiende vakantie. Maar zeker ook heb ik weer heel wat mooie landen gezien, vooral Slovenië zal mee bijblijven en ook fijne mensen leren kennen.
Reactie plaatsen
Reacties