Dag 1 - Thuis - Schwering (608 KM)
De kop is eraf. Vanmorgen nog gepakt en gezakt vertrokken in Achel en een aantal uur laten zitten we in Duitsland, Schwerin om precies te zijn.
Zoals de afstand al doet vermoeden is het geen toeristische route geworden, maar 550km over de autosnelweg klefferen. Eerst ben ik nog even in Venlo gestopt, want daar had ik met Maurice afgesproken.
Vandaag dus ook geen filmpjes. Dadelijk gaan we nog het stadje in. Volgens de reisleider is het centrum hier echt wel de moeite. Die foto's volgen dus nog.
Vanaf morgen is het allemaal binnendoor. De volgende bestemming is Walcz in Polen. Toch ook weer goed voor 420km.
Dag 2: Schwerin - Walcz (420km)
Na een hartelijke kennismaking en een lekker diner met de rest van de groep in het Hotel am Hauptbahnhof in Schwerin werden we vanmorgen om 7u30 alweer aan het ontbijt verwacht.
Vandaag opnieuw een lange route van 420km op het programma naar Walcz in Polen. Het weer zat gelukkig mee. Een schitterend zonnetje heeft ons deze hele dag vergezeld.
De wegen waren meestal maar zus en zo. Vaak reden we over een lappendeken van asfalt wat toch wel het nodig hotsen en botsen met zich meebracht. In de dorpen werden we dikwijls op klinkerstroken getrakteerd en ook daarbij werd ons zitvlak niet gespaard. :-)
Maar al bij al weer een mooie route met, jammer genoeg, weinig bezienswaardigheden. Om 17u zijn we zonder ongelukken en pannes aangekomen in een gezellig hotel.
Van deze dag kan je 2 filmpjes terugvinden op de website zodat je een korte indruk krijgt van het rijden.
Dag 3: Walcz - Olsztyn (+/- 380km)
De laatste van 3 dagen met verbindingswegen. Onze reisleider, Oene, zei daarstraks bij het avondeten dat het vanaf morgen heel anders zal worden. De afgelopen dagen waren stevige dagen met veel kilometers en weinig bezienswaardigheden. Maar dat hoort er bij, want je moet uiteindelijk in Sint-Petersburg geraken.
Morgen een eerder korte route waarbij we Litouwen binnenrijden. Op deze route zijn er dan ook een paar mooie bezienswaardigheden. De rest van het verhaal krijg je natuurlijk morgen.
Vandaag een stevige route van 380km. De 350 die er op stonden werden nog eens verhoogd om naar een scheepslift te gaan kijken. Deze morgen om 8u30 stapten we onder een bewolkte hemel op de motor. Dag 3 was zonder zon, maar gelukkig ook zonder regen.
De route liep vergelijkbaar met gisteren over stuiterpaadjes, afgewisseld met lange "zwaai en zwier-wegen". Om 11u een lekker kopje koffie gedronken in een pittoresk centrum. Daarvan kan je ook een paar foto's vinden op de blog.
En ook daarna verliep alles vlot tot dat we naar die scheepslift wilde gaan kijken. Onze Garmin wilde de route niet rijden zoals zou moeten en we zijn dan ook de mist in gegaan. Uiteindelijk hebben we een halve naftbak leeg gereden en geen scheepslift gezien.:-s
Na de drukke avondspits rond Olsztyn getrotseerd te hebben, kwamen we als laatste om 18u aan in het hotel.
Ach ja, weer een wijze les geleerd. Begin niet op het laatste moment met die routes te klooien, want dat kost alleen maar naft. :-)
Dag 4: Olsztyn - Druskinikai (339km)
Gisteren werd ons beloofd dat het een heel andere tocht zou worden als de afgelopen dagen. En gelukkig had Oene gelijk.
Vandaag een relatief korte tocht van 339km op het programma, maar door omstandigheden zat vroeg aankomen er toch weer niet in.
Deze morgen nog vertrokken in Olsztyn in Polen na een stevig ontbijtje. Na een uurtje rijden kwamen we al aan bij de eerste toeristische attractie. De foto's en filmpjes liegen er niet om. Het was echt een hele mooie kerk met een fantastisch orgel erin. Moest je ooit in de buurt zijn, het staat in Swieta Lipka. Daar hebben we dan ook meteen een koffietje gedronken alvorens weer door te rijden.
Nog geen 20 km daarna kwamen we aan op de volgende bestemming: De Wolfsschanze. De Wolfsschanze was een hoofdkwartier waar Adolf Hitler meer dan 800 dagen (2/3 van de tijd) verbleef in de periode van 23 juni 1941 tot 20 november 1944, tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij was dus gelukkig al lang weg en wat er over bleef waren nog wat ruïnes. Niet echt spectaculair, maar met de verhalen erbij was het toch best wel de moeite.
De dag was alweer half om, dus hoog tijd om terug op ons stalen ros te springen en naar Druskinikai in Litouwen te rijden. Door het uurverschil (+1u) kwamen we toch alweer een beetje in tijdsnood. We hebben daarom ook beslist om de 3de bezienswaardigheid naar morgen te verschuiven. Grutas Parkas staat dus morgen nog op de agenda.
Weer een goeie dag gereden, zonder ongelukken en met stralend weer. Nu begint het echt op vakantie te lijken. Laat ons hopen dat er zo nog een paar daagjes volgen
Dag 5: Druskinikai - Daugavpils (393 km)
We naderen het hoogtepunt van onze reis. Vandaag zijn we de grens tussen Litouwen en Letland overgestoken. Op dit moment logeren we in een hotel in Daugavpils. Naar het schijnt de 2de grootste stad in Letland, maar daar is eigenlijk niet zo veel van te merken. Het is hier een stuk groener en rustiger dan pakweg Antwerpen of Mechelen.
Over de trip zelf kan ik eigenlijk vrij kort zijn. Het was weer kilometers afraffelen vandaag. Deze morgen zijn we nog wel gestopt in Grutas Parkas waar ze allemaal beelden hebben verzameld uit de oude Sovjettijd. Daarna was het vooral heel veel relatief grote wegen met zeer weinig verkeer. Je passeert ook bijna alleen maar velden en bossen. We zijn ook door het merengebied van Mazurië gereden, maar de meren lagen grotendeels verborgen achter dikke rijen bomen.
Ik heb een aantal filmpjes gemaakt onderweg en ook de foto's van Grutas Parkas komen nog online.
Morgen rijden we een relatief korte route, want naar het schijnt kan het 4u duren vooraleer je de grens met Rusland gepasseerd bent. We hebben vanavond al een papier ingevuld voor de motor tijdelijk te importeren. Hopelijk verloop het morgen allemaal vlot. Daarna overnachten we nog 1 keer voor Sint-Petersburg, maar daarna is het zover!!
Dag 6: Daugavpils - Pskov (327km)
We zijn in Rusland! Al heeft het dan ontzettend lang geduurd bij de grens, we zijn toch goed en wel aangekomen in Pskov.
Vanmorgen vertrokken in Letland (Daugavpils) en zo via een klein stukje van Estland de grens overgestoken met Rusland. Zoals gepland arriveerden we om 13u bij de eerste terminal aan de Estse kant. Na controle van onze documenten mochten we al snel met de hele groep door naar de grensovergang waar ook de Russische douane onze papieren zou controleren.
In totaal werden we 4 keer gecontroleerd! Na 5u30 minuten reed de laatste van onze 15-koppige groep de grens over. Volgens de organisatie duurde het vroeger voor 30 motoren maar 4u. We hadden dus niet al te veel geluk.
De rit naar Pskov zelf was maar 60km vanaf de grens, dus op een klein uurtje kwamen we aan in het hotel. De Russische rijstijl is wel net even iets anders als in een gemiddelde stad in België. Het zal dus opletten worden!!
Morgen rijden we door naar Sint-Petersburg. Een rit van 327km over een kaarsrechte weg. Qua motorrijden zal het dus morgen alweer niet erg spannend zijn. Hopelijk maakt Sint-Petersburg dat helemaal goed.
Aangezien er vandaag ook niet veel te beleven was onderweg, heb ik ook geen foto's of filmpjes gemaakt. Ook dat maken we de komende dagen wel goed. :-)
Dag 7: Pskov - Sint-Petersburg (306km)
Ik heb er lang naar uitgekeken en veel kilometers voor gereden, maar we zijn er. Deze middag kwamen we om 16u lokale tijd aan in Sint-Petersburg.
De weg vanuit Pskov was een kaarsrechte weg van 300km tot aan de rand van Sint-Petersburg. De bedoeling was om eerst nog het Catharinapaleis te bezoeken vooraleer we naar het hotel zouden rijden, maar dat is letterlijk en figuurlijk in het water gevallen.
Net toen we Sint-Petersburg inreden, barstte er een hels onweer los. Regen, donder, bliksem en zelfs hagel hebben we zien passeren. Gelukkig konden we het ergste vermijden door bij een tankstation te schuilen. Daar hebben we dan ook meteen gegeten.
Om bij het hotel te komen zouden we gebruik maken van Google Maps. Werkte prima, maar toen ik op het laatste moment een afslag moest nemen, kon Maurice niet meer volgen. Daar reed ik dan alleen in een gigantische stad waar je niks kent en geen straatbordje kan lezen en dan heb ik het nog niet over die Russische rijstijl gehad.
Gelukkig ben ik, na een paar verkeerde afslagen, toch bij het goeie hotel aangekomen en zonder brokken te maken. Maurice had intussen ook de weg naar het hotel gevonden en zo kwam alles toch weer goed.
Morgen de stad verkennen. In de voormiddag gaan we met een busje door de stad en in de namiddag staat de Hermitage op het programma.
Het zal een drukke dag worden zonder motor onder mijn gat. Maar daar ben ik zo intussen wel eens aan toe. :-)
Dag 8: Bezoek Sint-Petersburg
De eerste "rustdag" zit er op. Vandaag geen kilometers gemaakt met de motor, maar wel op een heel andere manier.
Deze morgen werden we om 9u voor het hotel verwacht voor een busrit met gids door Sint-Petersburg. OK-motorreizen had een bus voor onze groep geregeld met een Nederlandstalig gids. Hoewel op voorhand alles goed geregeld was liep de toer toch niet helemaal zoals het was.
De militairen zouden vandaag oefenen voor het defilé dat binnenkort zal plaatsvinden, daarom waren alle bruggen afgesloten en konden we niet meteen naar het oude stadsgedeelte.
We hebben dan meer eerst de vesting bezocht met daarin de graven van de Tsaren. In de bus hadden we al wat uitleg gekregen, dus in de kerk zelf was het alleen nog plaatjes schieten met een korte uitleg. Je zal aan de foto's wel zien dat de monumenten er hier super verzorgd bijliggen. Daarna zijn we via de ring toch in het oude stadsgedeelte gekomen met daarin basilieken, kathedralen, standbeelden,... Gewoon teveel om op te noemen. Je kan hier volgens mij dagen rondlopen en nog altijd iets nieuws ontdekken.
Om 1u werden we afgezet bij de Hermitage. En net zoals de stad was ook het nationale museum ENORM!! Kamer na kamer was gevuld met beeldhouwwerken, schilderijen, wandtapijten en nog veel meer. Je komt ogen en vooral ook tijd te kort. Na de Hermitage hebben Maurice en ik nog een bezoek gebracht aan de Bloedkerk. Om het zacht uit te drukken: een speciaal gebouw langs buiten en ook langs binnen kan je je ogen niet geloven. De hele binnenkant van de kerk is gevuld met mozaïek tot in de nok toe.
Toen die bezoeken achter de rug waren, stond er nog een fikse wandeling naar het hotel op het programma. Zelfs tijdens de wandeling blijf je versteld staan van de stad.
Bekijk zeker de foto's en video's een keer zou ik zeggen. En moest je nog een citytrip willen boeken: Dit is zeker een aanrader. Echt WAUW!!
Morgen nog een rustdag. Dan staat er een bezoek aan het Peterhof gepland. Ook dat schijnt bijzonder mooi te zijn. Ik kijk er nu al naar uit.
Dag 9: Bezoek Petershof
Onze tweede en tevens laatste rustdag. We hebben een bezoek gebracht aan Petershof. Dat was het buitenverblijf van Tsaar Peter De Grote. Als ik ooit zo'n buitenverblijf kan zetten, dan weet ik dat ik het gemaakt heb. Net zoals gisteren kwamen we weer ogen te kort.
Na een stevige wandeling kwamen we bij de draagvleugelboot aan die ons naar het Peterhof toe bracht. Weer een leuke afwisseling van rijden of wandelen.
Daar aangekomen kom je eigenlijk via de achtertuin het Peterhof binnen. Het heeft weinig zin om alles te gaan beschrijven. Check gewoon de foto's en oordeel zelf.
Na het bezoek zijn we met dezelfde boot dan ook weer teruggebracht naar de stad. Daarna hebben Maurice en ik er een echt rustdag van gemaakt. Wel nog even de kettingspanning gecontroleerd vooraleer we morgen weer wegrijden, maar voor de rest hebben we weinig meer verricht.
Dadelijk gaan we eten in het rooftoprestaurant van ons hotel. Lekker eten met uitzicht op de stad. Morgen is het dan weer rijden geblazen. We gaan dan terug Rusland uit via de grensovergang bij Estland.
Dag 10: Sint-Petersburg - Tartu (380km)
Gedaan met de rust! We moeten terug vol aan de bak. De laatste avond in Sint-Petersburg hadden we afgesloten met een lekker diner in het rooftoprestaurant van het hotel. We zullen het mooie uitzicht en de prachtige stad missen.
Voor vandaag stond er een route van 380km op het programma waarvan 175km in Rusland richting de grensovergang bij Narva en daarna nog 205 naar het hotel in Tartu (Estland)
De ochtendspits in Sint-Petersburg was goed druk, dus het was opletten om geen ongelukken te maken. Eens we de stad uit waren, viel ook meteen de drukte weg en konden we op een lekker tempo richting de grens rijden.
Daar aangekomen werden onze papieren nog maar eens gecontroleerd en ook de motor werd weer uitgeschreven uit Rusland. Waar die controles op de heenweg nog 5,5u hadden geduurd, waren we nu binnen 1,5 uur de grens over. Een hele verademing!
Er was zelfs nog tijd over voor een spaghetti vlak na de grens. De rit naar Tartu verliep vlot en we kwamen dan ook mooi op tijd aan op de bestemming. Na de avondwandeling in de studentenstad hebben we ook nog een terrasje meegepikt.
Dag 11: Tartu - Panevezys (480km)
Op de planning stond een route van 480km, de langste van onze vakantie. Zowel Maurice als ik hadden onze bedenkingen bij een dergelijke afstand. 300 à 350 km is meestal al meer als voldoende, maar om in bij hotel Romantique (of zoiets) aan te komen moesten we dus de hele afstand afleggen.
Ontbijten om 7u en om 8u op de motor. Op die manier konden we toch nog op tijd binnen zijn.
En of dat gelukt is!! Korte pauzes om te tanken en een koffietje en smiddags rap een broodje of een hotdog uit het tankstation zorgde ervoor dat we om 12u30 al 320km achter de rug hadden. De route verliep over de grotere wegen zodat we goed door konden rijden.
In de namiddag stond er ook nog een bezienswaardigheid op het programma. De Kruisbergen in Litouwen. Echt wel iets speciaal. Een heuvel met 2 miljoen kruisjes op klinkt misschien al speciaal, maar als je het ziet is het nog net iets anders. Je kan de foto's dan ook terugvinden op de site.
Om 16u rolden we de oprit van ons hotel op. Van de voorspelde regen is gelukkig niets terecht gekomen en we zijn alweer droog, moe, maar ook voldaan naar de kamer kunnen gaan.
Morgen nog een lange rit van 420km. Dit keer door het merengebied van Mazurië. Volgens Oene een van de mooiste routes die hij kent. De camera ligt alvast aan de lader. :-)
Dag 12: Panevezys - Olsztyn (450km)
Weer een dagje er op zitten. Het was opnieuw een goed gevulde dag met 450km in plaats van 420km zoals ik gisteren schreef.
Maar ook vandaag vlogen de kilometers onder ons door alsof het niets was. In Litouwen waren het voornamelijk lange recht stukken, met zelfs een stukje autosnelweg. In Polen had Oene (en dat was lang geleden) nog eens bochten voorzien. Zodra we die motor terug de bocht in konden sturen stond er meteen glimlach op mijn gezicht. Jammer genoeg zaten er ook weer een paar "abortuswegen" tussen. (Abortuswegen zijn wegen met een verschrikkelijk slecht wegdek. Je stuitert en botst tot je er gewoon niet goed van wordt)
Nu we terug in Polen zijn aangekomen zijn we ook terug het uurverschil kwijt. We zijn als het ware terug in de tijd gereden. :-)
Om 16u reden we de parking van het Warminski hotel in Olsztyn binnen. Het biertje en het eten zijn intussen al op. Dadelijk nog even nakaarten met waarschijnlijk nog wat meer bier.
Morgen rijden we terug naar Duitsland. Een relatief korte trip van 375km, maar alles moet gereden worden natuurlijk. Zo komt het einde steeds korter bij. Tot morgen!!
Dag 13: Olsztyn - Poznan (375km)
375km omdat het moet. Het was een typische verbindingsroute die we moesten rijden vandaag. Weinig speciaals gezien onderweg en jammer genoeg ook maar weinig memorabele wegen. Vaak stuiteren tot je kont er pijn van doet en voor de rest doorsloffen.
Toch was het een dag die ik niet snel zal vergeten. Vandaag is onze oudste deelneemster Jos (74 jaar) van de weg geraakt en de greppel in gereden. Per toeval waren Maurice en ik vlakbij en hebben we de motor terug op de weg kunnen zetten.
Gelukkig heeft ze er zelf niets aan over gehouden behalve blauwe plekken en ook haar motortje bromde na de crash nog zoals tervoren. Toch heeft ze nu beslist om een punt te zetten achter haar "motorcarrière". Ze zal de rest van de reis afmaken achter op de motor van haar man Paul. Ik moet zeggen dat ik het enorm knap vind dat ze zo'n avontuur nog aandurven en met z'n twee al die dagen heelhuids en dikwijls samen met ons de ritten afgewerkt hebben. Petje af!!!
Morgen nog wel een mooie afsluiter volgens Oene. 380km naar Potsdam in Duitsland.
Dag 14: Poznan - Potsdam (380km)
We zijn aangekomen in Potsdam. Het laatste hotel van de vakantie. Oene had gelijk wat de route betreft. Vanaf de Duitse grens was het prima toeren. We zijn op die paar uur meer motorrijders tegengekomen dan de rest van de 15 dagen. Jammer genoeg zijn de afgelopen dagen zo vermoeiend geweest dat we niet ten volle konden genieten.
Voor het eten kon je iedereen weer in de bar vinden voor een biertje. Het blijft grappig dat geen enkel hotel voorzien is op 17 bierdrinkers. :-)
Tijdens het avondeten noemde Oene ons een supergroep. We hebben dan ook een geweldige vakantie gehad. Er werden afspraken gemaakt voor een reünie en het doorsturen van de foto's. Ook na het eten werd er nog uitgebreid nagekaart. Ik ben niet te lang blijven hangen, want morgen moeten we nog 620km naar huis rijden. Ik zal blij zijn als ik mijne Witte Tijger terug de oprit oprij.
Dag 15: Potsdam - Achel (619km)
Om 7u ging de wekker zodat ik om 7u30 aan het ontbijt zat. Zo was het ook de rest van de vakantie. Na een stevig ontbijt en een uitgebreid afscheid nemen van de andere groepsleden zijn Maurice en ik vertrokken naar de thuisbasis.
We hadden ontzettend veel geluk op de snelweg. Geen files, zelfs niet bij de wegenwerken en we konden het tempo er goed inhouden. Na een broodje en een kom soep in het wegrestaurant en 2 tankbeurten kwamen we aan in Venlo. Daar heb ik ook afscheid genomen van Maurice. De laatste 70km moest ik nog alleen afleggen vooraleer ook ik thuis was. Gelukkig gingen ook die zonder problemen en kon ik om 16u de motor veilig en wel op de stoep parkeren.
Ik heb afgeklokt op 5.700km op 15 dagen. Dat allemaal zonder pannes of ongelukken. Maar wel met geweldige verhalen en ervaringen die ik nooit zal vergeten. Ik ben dan ook ontzettend blij dat ik de reis heb gemaakt, hoe vermoeiend de dagen dan ook waren!!
Reactie plaatsen
Reacties